in

การจัดการเรียนการสอนแนวทาง ทวิภาษา, พหุภาษา, ทวิพหุภาษา คืออะไร ?


การจัดการการเรียนการสอนแบบสองภาษา/หลายภาษาโดยใช้ภาษาแม่เป็นหลัก
เป็นการจัดการศึกษาโดยใช้ภาษาแม่ของเด็ก (dialect) เป็นสื่อกลางในการสอน รวมทั้งการเรียนรู้ภาษาถิ่น (dialect) เพื่อเป็นแนวทางในการเรียนภาษาไทย แนวทางการจัดการศึกษานี้มีไว้สำหรับเด็กที่อาศัยอยู่ในชุมชนห่างไกลที่ไม่ได้ใช้ภาษาไทยในชีวิตประจำวัน กล่าวอีกนัยหนึ่งภาษาไทยไม่ใช่ภาษาแรกของเด็กกลุ่มนี้ และชุมชนในพื้นที่พิเศษนี้มีภาษาของตนเองซึ่งเป็นภาษาท้องถิ่น เพื่อใช้ในการสื่อสารในชีวิตประจำวัน ดังนั้น สองภาษาสำหรับเด็กชาติพันธุ์ หมายถึง ภาษาท้องถิ่นและภาษาไทยสำหรับนักเรียนที่ไม่ได้พูดภาษาไทยเป็นภาษาแรก สามารถสร้างพื้นฐานการศึกษาที่เข้มแข็งโดยใช้ภาษาแม่หรือภาษาท้องถิ่นของตนเองก่อนแล้วจึงเชื่อมโยงเป็นภาษาไทยอย่างเป็นระบบ และสามารถคล่องทั้งสองภาษาเพื่อการศึกษาต่อเนื่องและการเรียนรู้ตลอดชีวิต นอกจากนี้ยังสามารถพัฒนาเป็นภาษาที่สามและภาษาที่สี่ได้เช่นกัน
ดังนั้นการจัดการศึกษาแบบสองภาษา/หลายภาษาที่กล่าวถึงในที่นี้ไม่ได้หมายถึงการจัดการเรียนการสอนโดยใช้ภาษาไทยควบคู่กับภาษาอังกฤษ หรือภาษาไทยควบคู่ไปกับภาษาจีนตามที่คนไทยส่วนใหญ่เข้าใจแต่ใช้ภาษาท้องถิ่นร่วมกับภาษาไทยเพื่อให้การศึกษาแก่เด็กกลุ่มชาติพันธุ์ที่ใช้ภาษาที่เด็กพูดและสื่อสารในชีวิตประจำวัน กล่าวอีกนัยหนึ่งคือภาษาท้องถิ่นซึ่ง เป็นภาษาที่เด็กคุ้นเคยแล้ว เป็นสื่อการเรียนรู้เบื้องต้น (เพราะเด็กเรียนดีในภาษาที่เขาเข้าใจ) และสามารถใช้ภาษาที่เข้าใจแล้วเป็นบันไดขั้นได้ ต่อไป เรียนการฟัง-พูดและอ่าน-เขียนในภาษาอื่นๆ นี่เป็นวิธีการแบบสอง/หลายภาษา โดยใช้ภาษาแม่หรือภาษาที่เด็กพูดเป็นพื้นฐานในการเรียนรู้หรือโปรแกรมการศึกษาพหุภาษาตามภาษาแม่ [MTB-MLE]

แก้ไขข้อความเมื่อ



อ่านต่อ ได้ที่นี่